Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 8 / 2020

Καλωσήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο για Μάσκες!

Σήμερα, έτυχε να διαβάσω ότι ένας λοιμοξιολόγος (δεν θέλω να αναφέρω όνομα) συνιστά να φοράμε μάσκες παντού (φυσικά) αλλά να μην τις αγγίζουμε ποτέ εξωτερικά αν θέλουμε να τις στρώσουμε. Να τις πιάνουμε μόνο από τα κορδόνια, όχι από τη μπροστινή εξωτερική επιφάνεια της μάσκας, γιατί αυτή ίσως να είναι μολυσμένη και να μεταφέρουμε το μικρόβιο στα χέρια μας.

Σωστός;

Γενικά, ναι. Ουσιαστικά, αστείος. Γιατί; Διότι και τα κορδόνια της μάσκας μπορεί να είναι μολυσμένα· δεν αποκλείεται.

Όμως υπάρχει εδώ ένα μεγαλύτερο λάθος. Ας πούμε ότι η εξωτερική επιφάνεια της μάσκας σου είναι μολυσμένη. Νομίζεις ότι αν αποφύγεις να την αγγίξεις είσαι ασφαλής; Δεν είσαι ασφαλής. Το πρόσωπό σου είναι κολλημένο στην εσωτερική μεριά της μάσκας, και η εσωτερική μεριά έρχεται σε επαφή με την εξωτερική. Αν το μικρόβιο βρίσκεται στην εξωτερική μεριά του υφάσματος, τότε μάλλον θα το αναπνεύσεις. Το ύφασμα δεν είναι αεροστεγές, έχει μικροσκοπικές τρύπες, όπως όλα τα υφάσματα. Ό,τι περνά από τον αέρα, περνά και από εκεί. Επίσης, το ύφασμα δεν είναι τελείως υδατοστεγές. Μπορεί ίσως να σταματήσει κάποια σταγονίδια, αλλά μέχρι εκεί. Επιπλέον, αν η εξωτερική μεριά του υφάσματος είναι νοτισμένη από κάτι βλαβερό κι εσύ έχεις το πρόσωπό σου κολλημένο επάνω στην εσωτερική μεριά του υφάσματος, τότε οι πιθανότητες να κολλήσεις το κάτι βλαβερό είναι τεράστιες.

Αλλά, εντάξει, καλό είναι να λέμε στον κόσμο να μην αγγίζει τη μάσκα. Δε βλάπτει... Εκτός του ότι, βέβαια, αν τη φοράς για πολλές ώρες, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα την αγγίξεις χωρίς να το θέλεις.

*

Πραγματική χρησιμότητα των υφασμάτινων μασκών:

  • στοιχειώδης προστασία από σταγονίδια
  • στοιχειώδης προστασία από καπνούς
  • προστασία από σκόνες, μικρά σκουπίδια, κτλ.

Τα άλλα είναι παραμύθια.

Καλό είναι να τη φοράς στα ΜΜΜ και κάπου όπου μπορεί να είναι μεγάλος συνωστισμός. Αλλά για λίγο χρόνο. Απλά και μόνο για τη βασική προστασία της. Όχι πως είναι και κάτι το πραγματικά ουσιώδες.

Για όσους νομίζουν ότι οι μάσκες αυτές είναι αληθινά προστατευτικές, ας κάνουμε ένα πείραμα: Θα κλείσουμε τον Μητσοτάκη, τον Χαρδαλιά, και τον Τσιόρδα σε έναν θάλαμο και θα τους ρίξουμε μέσα ένα δηλητηριώδες αέριο. Θα τους έχουμε δώσει, φυσικά, υφασμάτινες μάσκες να φορέσουν. Μετά από μισή ώρα θα ανοίξουμε πάλι την πόρτα. Λέτε κανένας να έχει επιβιώσει;

*

Αφού λοιπόν το παίζω τόσο «έξυπνος», τι θα πρότεινα εγώ, που δεν είμαι «ειδικός» ή «επιστήμονας», για την καταπολέμηση της πανδημίας; ρωτάς.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω απάντηση. Το πρόβλημα είναι πως ούτε οι «ειδικοί» και οι «επιστήμονες» έχουν απάντηση, και πολλά πράγματα μοιάζουν πολύ ύποπτα σ’αυτή την υπόθεση. Από την αρχή κιόλας.

Το πιο σωστό που μπορείς να κάνεις είναι να διατηρείς απόσταση και να ακολουθείς καλή υγιεινή. Και δεν νομίζω ότι αυξήθηκαν τα κρούσματα επειδή ο κόσμος δεν φορούσε μάσκες παντού, ούτε νομίζω ότι τώρα θα μειωθούν – αν μειωθούν – επειδή ο κόσμος θα φορά μάσκες παντού. Όπως και το ότι δεν είχαμε τόσα πολλά κρούσματα στην Ελλάδα δεν οφείλεται στο lockdown που έγινε· απλώς εδώ έτυχε η εξάπλωση να είναι οριακά μικρότερη απ’ό,τι σε άλλες χώρες (μιλώντας πάντα για ποσοστιαία αναλογία).

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)